Die Fremde (2010)


Aangrijpende realistische speelfilm over Umay, een jonge Turks-Duitse vrouw die naar Istanbul verhuist om daar te trouwen. Al snel blijkt het huwelijk echter een ramp door de gewelddadigheid van de man. De huiselijke situatie is voor haar onverdragelijk. Ze vlucht met haar jonge zoontje terug naar haar ouders in Berlijn. De terugkeer wordt een lijdensweg voor iedereen. De openingsbeelden tonen de dodelijke afloop, met een focus op de wanhoop van de dader. De ontknoping is dus duidelijk, de aandacht gaat uit naar hoe het zover is kunnen komen.
 
De film ging in 2010 in wereldpremière op de Berlinale en werd later dat jaar in Nederland uitgebracht.
 
Die Fremde profiteert van beheerste regie en een betrekkelijk ingetogen en sobere stijl. Het zijn niet alleen de spaarzame emotionele confrontaties die indruk maken, maar ook de stille, zwijgende momenten die de eenzaamheid van de hoofdpersonen onderstrepen.”
Bron: recensie Leo Bankersen in de Filmkrant: http://www.filmkrant.nl/_titelindex_F/1433
 
Actrice Sibel Kekilli
“Hoofdrolspeelster Sibel Kekilli, zelf van Turkse afkomst, is in dit regiedebuut van Feo Aladag op bekend terrein. Ze brak destijds door met Gegen die Wand, waarin ze ook een vrouw speelt die worstelt met de druk van haar familie. Buiten de filmwereld steunt Kekilli de organisatie Terre des Femmes, die zich inzet voor mishandelde vrouwen in moslimfamilies.”
Bron: Recensie Leo Bankersen in de Filmkrant: http://www.filmkrant.nl/_titelindex_F/1433
 
Regisseuse Feo Aladag:
“Het grootste deel van de menselijke communicatie is niet verbaal. We merken vaak langs andere wegen zoals via blikken en lichaamshouding hoe we ons tot een ander verhouden. Dat is ook waar ik zelf in films het liefst naar kijk. Dus veel van die momenten staan al in het scenario. Omdat dat is wat ik zie wanneer ik schrijf. [-]Het beeld is natuurlijk evengoed belangrijk; het is geen radio. Maar mijn aandacht gaat inderdaad vooral uit naar het werk met de acteurs. Je kunt nog zulke mooie kadreringen en prachtig uitgelichte beelden hebben, als het acteerwerk niet goed is, komt de film niet aan bij het publiek. We hebben dus lang gerepeteerd, ook omdat een aantal van de acteurs nooit eerder geacteerd hadden. Zij moesten leren dat het niet alleen gaat om wat zij zelf doen maar ook om de acteur die tegenover ze staat. Tegelijkertijd werkt dat door in hoe de beelden zijn opgebouwd. Hoe de acteurs ten opzichte van elkaar in een ruimte en in het filmkader staan, zegt zo veel. Zonder dat het publiek zich daar bewust van is, voelen ze er het effect van. Het is iets dat je niet echt kunt uitleggen.”
Bron: Joost Broeren in gesprek met regisseuse Feo Aladag: http://www.filmkrant.nl/TS_november_2010/1431
 
“WHEN WE LEAVE examines one woman’s struggle for personal freedom. It’s a theme that is often explored – but rarely told with such humanity, subtlety, craftsmanship or immediacy, as in tonight’s winning entry. WHEN WE LEAVE is a riveting and heartbreaking story of a woman trapped in an abusive relationship, who must not only free herself from that marriage, but also the cultural prejudices and judgments that would keep her there. Feo Aladag built the nuances of her film over a six year period. She rehearsed her actors for seven months. She immersed herself in every detail of a culture that is revealed to us in remarkable detail. The result is a film that balances complex social issues with honest human yearnings. Through the brutality, WHEN WE LEAVE is also a story of tenderness, the struggle for compassion, the inexorable pull of family and the need to love and be loved.”
Bron: Jury rapport, Tribeca Film Festival, Award Ceremony, 29.04.2010.
 
“The cycle of attempted reconciliation, prostration, ululation, recovery, and relapse that coils around the narrative tends to stifle her development as anything more than a martyr, but it also gives focus: This is opinionated, genuinely aggrieved melodrama, with no palliative multikulti reassurance. Debut writer-director Feo Aladag tells Umay’s story in glances as much as in dialogue. Each member of the family, drawn in quick strokes, expresses an individual personality torn between inherent bonds of sympathy and forced callousness in obedience to community mores.”
Source: review of Nick Pinkerton in Village Voice: http://www.villagevoice.com/film/genuinely-aggrieved-melodrama-defines-when-we-leave-6429977
 
Die Fremde
D. 2010, 119 minuten.
regie: Feo Aladag
 
Documentatie over Die Fremde (Duitstalig)
 
Duits-Turkse cinema vertoond in Kino Club Goethe
 
Wensenlijst
 
Documentatie