Barbara (2012)










Regisseur Christian Petzold vertelt in deze film een spannend verhaal over een ontsnapping, maar hij biedt meer:
 
BARBARA werd in september 2012 uitgebracht in Nederland. In samenwerking met het Goethe Institut Niederlände gaf filmcriticus Dana Linssen een inleiding bij de vertoningen in Amsterdam (Ketelhuis) en Rotterdam (LantarenVenster).
Zie ook:
 
De openingsscène van BARBARA (Christian Petzold, 2012):
Een vrouw stapt uit een bus, ze gaat op een bankje vluchtig een sigaret roken. Er klinkt een kloksignaal en ze gaat naar binnen. We zien haar vanuit een hoog standpunt, vanachter een raam. Bij dat raam staan twee mannen naar haar te kijken. Tijd, ruimte en causaliteit zijn lange tijd onzeker: we weten niet waar we zijn, welk jaar het is en wie de mensen zijn die we zien. Deze lacunes in informatie over de voorgeschiedenis worden beetje bij beetje ingevuld. De film start middenin het verhaal en sleurt de kijker mee naar een spannende ontknoping.
 
“Er wordt wat geloerd en gekeken in Barbara van de Duitse regisseur Christian Petzold. Soms open en bloot, veel vaker schielijk over een schouder of heimelijk vanachter halfgesloten gordijnen of jaloezieën.
In de openingsscène, bijvoorbeeld, bespiedt een arts vanuit zijn werkkamer een mooie, jonge vrouw met blonde, opgestoken haren terwijl zij op het bankje voor het ziekenhuis een sigaret zit te roken. ‘Is dat ’r?’ vraagt hij. ‘Ja,’ antwoordt een tweede man, die over zijn schouder meekijkt. ‘Ze zal geen seconde te vroeg op haar werk komen. Zo’n type is het.’
‘Wat voor type precies?’ wil de arts weten. ‘Als ze nog zes was, zou je haar een stuk chagrijn noemen.’ ‘Is ze alleen?’ vraagt de arts dan. ‘Haar straf heeft haar vriendenkring flink doen krimpen,’ luidt het afgemeten antwoord. [...]
Bron: recensie op cinema.nl - URL: http://www.cinema.nl/artikelen/9321646/geen-ostalgie
 
En... welke indruk heeft deze film op u gemaakt?
 
Aanbevolen buitenlandse recensies
 
Oost-Duitsland, de zomer van 1980. De zeer getalenteerde jonge arts Barbara heeft een uitreisvisum aangevraagd, ze wil de DDR verlaten. De aanvraag wordt door de overheid echter niet gehonoreerd. Ze wordt zelfs naar de provincie gestuurd, als straf voor een te grote drang naar vrijheid. Barbara moet haar prestigieuze arbeidsplaats in Berlijn verlaten om te gaan werken in een klein ziekenhuis, ergens ver weg. Zij is in onzekerheid over haar toekomst. Ze hoopt dat haar minnaar Jörg vanuit West-Duitsland haar ontsnapping voorbereidt.
 
Op het platteland installeert zij zich naar haar gevoel slechts tijdelijk, ze wacht in feite vooral het signaal van haar vertrek af. Ze heeft nu een leven aan de zijlijn, terwijl zij eigenlijk weg wil om ergens anders een toekomst op te bouwen. Daardoor blijft ze afstandelijk en argwanend, ze kan geen gevoelens ontwikkelen voor haar omgeving, haar buren, haar collega's. Alleen voor haar patiënten in de kinderchirurgie heeft ze nog affectie.
 
Haar baas André waardeert haar werk en lijkt een symphatieke man, maar waarom besteedt hij zoveel aandacht aan haar? Behoort hij soms tot de Stasi? Of is hij gewoon verliefd op haar? Barbara weet het niet en de geplande vlucht komt steeds dichterbij...
 
In het voorjaar van 2011 organiseerde het Goethe Institut in samenwerking met LantarenVenster een retrospectief van de vier films die regisseur Christian Petzold toen gemaakt had. Bij de vertoning van DIE INNERE SICHERHEIT was hij aanwezig en werd hij geïnterviewd door filmjournalist Kevin Toma.
 
Kino Klub Goethe hernam in oktober 2014 een vertoning van BARBARA, in het kader van de viering van het 25-jarig jubileum van de Val van de Muur (9 november).
 
Duitsland, 2012, 108 min. Duits gesproken, Engelse ondertitels
Regie: Christian Petzold. Met: Nina Hoss, Ronald Zehrfeld, Jasna Fritzi Bauer, Mark Waschke, Rainer Bock.