Solino (2002)


Centraal in deze film staat de familie Amato uit het dorpje Solino in Apulië, Zuid-Italië. Het gezin emigreert naar Duitsland, voor werk in het Ruhrgebied. Het verhaal is gesitueerd in 1964. De economie in het Ruhrgbied floreert.
 
De twee broers groeien op, ze kunnen goed aarden in hun nieuwe woonplaats Duitsburg, maar ze koesteren ook een grote onderlinge rivaliteit. De jongste zoon raakt gefascineerd door fotografie en film. Hun ouders kampen echter met heimwee en desillusie. Een oplossing lijkt het besluit om een Italiaans restaurant te beginnen, maar de familie-idylle loopt stuk en ook het groeiende conflict tussen de broers verdringt het aanvankelijke geluksgevoel.
 
Wat resteert, is de vraag: hoe hoog is de prijs voor de zoektocht naar succes en erkenning in den vreemde?
 
Solino
regie: Fatih Akin.
D 2002, 124 min.
 
Zie ook:
 
“This bitter-sweet family saga is pitched between the nostalgia of Cinema Paradiso and the melancholia of Once Upon a Time in America. The opening section, with the Amato family relocating to Germany in the mid-'60s to set up a pizzeria, is the most sickly, with a cutie-pie young protagonist and too many polkas squeezed out as glue for the piecemeal scene setting. But momentum builds, and come the '70s, with budding film-maker Gigi and and his jealous brother Giancarlo now free-living students, their accumulation of petty slights and betrayals becomes genuinely compelling. The opposition of bustling Germany and laidback Italy is used as a framework for the differences of character and ethics that run down the middle of the family.”
Bron: http://www.timeout.com/london/film/solino