klassieker: La Jetee (1962)


LA JETÉE (Chris Marker, 1962) is een wonderlijke poëtische mijmering over de werking van het geheugen en de pijn van een onvervuld verlangen, die verbeeld wordt in een reeks stilstaande zwart/wit filmbeelden, begeleid door een hallucinante geluidsband.

 
De Derde Wereldoorlog is uitgebroken en de overlevenden zijn gedwongen ondergronds te leven. Uit lijfsbehoud willen ze gaan reizen in de tijd. De geleerden experimenteren met mensen die een sterke herinnering aan het verleden hebben. Ze kiezen een man die in zijn dromen geobsedeerd wordt door een indrukwekkend beeld uit zijn kindertijd. Hij was op de wandelpier van een groot vliegveld, een vrouw keek hem aan en hij zag een man rennen die werd doodgeschoten. Dit krachtige droombeeld brengt hem in een tijdgolf. Het experiment slaagt, hij komt in contact met mensen uit andere tijden, ook uit de toekomst. Hij kiest er echter voor terug te keren naar het moment uit zijn verleden, vooral op zoek naar de mysterieuze vrouw. Uiteindelijk begrijpt hij het: de man die wordt neergeschoten is hijzelf. Dit is geen plot spoiler, want het verhaal is slechts een kapstokje voor een veelgelaagde verwondering.
 
LA JETÉE kun je keer op keer opnieuw bekijken en beluisteren, en steeds weer nieuwe dingen zien in de 26 minuten die de film duurt. Bijvoorbeeld de strakke modernistische architectuur van het vliegveld Orly in de jaren zestig, en het nog steeds beklemmend ontwerp van een ondergrondse apocalyptische wereld.
 
Credits
La Jetée
Frankrijk, 1962, 29’, zw/w.
Regie: Chris Marker. Productie: Argos Films. Muziek: Trevor Duncan. Voice-over: Jean Négroni. Montage: Jean Ravel. Met: Hélène Chatelain, Davos Hanich, Jacques Ledoux.
 
Documentatie
We leven in interessante tijden: LA JETÉE is op dvd beschikbaar en ook gratis integraal beschikbaar op internet.
 
 
Zoals bekend diende de verhaalstructuur van LA JETÉE als inspiratiebron voor TWELVE MONKEYS (Terry Gilliam, 1995).